MEDENÎ Ne Demek?

1. Topluluk hâlinde yardımlaşarak yaşayan, kibâr, nâzik, terbiyeli, görgülü kimse. İnsan medenî olarak yaratılmıştır. Hayvanlar medenî yaratılmadı. Şehirde birlikte yaşamağa mecbûr değildirler. İnsan, nâzik zayıf yaratıldığı için, pişmemiş yemek yiyemez.

Gıdâ elbise ve binânın hazırlanması lâzımdır. Yâni san’atlara ihtiyâcı vardır. Bunun için de araştırmak, düşünmek, tedkîk etmek (incelemek), tecrübe yapmak (denemek) ve çalışmak lâzımdır. Fen ve san’at, insanlığa yaratılış îcâbı lâzımdır. (Kınalızâde Ali Efendi)

2. Medîne’de nâzil olan âyet-i kerîmeler ve sûreler.

Kur’ân-ı kerîmdeki sûrelerin seksen yedisi Mekkî (Mekke’de nâzil oldu, indi), yirmi yedisi

Medenî’dir. (Übeyd bin Ka’b)

Kur’ân-ı kerîmdeki hudûd (cezâlar) ve mîrâs paylarını (ferâizi) bildiren sûrelerle, kafirlerle cihâda izin veren ve cihâd (muhârebe) hükümlerini bildiren ve münâfıklardan bahseden sûreler Medenî’dir. (Zerkeşî)